Rendier se kraal

'n Nuwe tuiste

2007-02-09T10:23:00.000+02:00

Nee ons trek nie weer nie, maar my blog het verhuis na ‘n lieflike nuwe woning op WordPress.

http://rendier.wordpress.com/

Hou die nuwe spasie dop vir allerhande nuus en gebeure in die Rendier se Kraal.

My 2 meisiekinders

2007-01-30T09:10:00.000+02:00

Net 'n vinnige fototjie van die 2 girls in my lewe. Nina het Sondag 'n swembad gekry en geniet dit vreeslik baie. Kan nie glo dat sy môre al 13 weke oud is nie.

Liefde is...'n stille rivierstroom

2007-01-19T08:43:00.000+02:00

Nog nooit het die liedjie vir my meer betekenis gehad. 17de Desember 2006 het ek my eerste tree gegee in die die stroomhengel arena. Ek en neef Renier het die Smalblaarrivier, ook bekend as die Molenaars, aangepak en die eerste ekskursie was 'n belewenis. Van die vroegoggend (05:30) vertrek, die stap langs die N1 tot by die beginpunt van die beat en die eerste gooi met my nuwe stokkie.

Waar het dit alles begin?

Vlieghengel het my die eerste keer in 1999 gebyt. Ek het destyds by Sportsmans Warehouse vir my 'n goedkoop (R250) stokkie aangeskaf en gaan bass vang op Dirkie Morkel se plaas (Bellevue) op die Bottelarypad. My eerste vis was 'n klein grootbekbaars (Largemouth bass). Vandaar het ek 'n paar gooie gemaak in die boonste dam by Bellville Gholfbaan en 'n paar bluegill sunfish en bass uitgetrek. Ek en Netta was self op 'n keer na 'n forelplaas in die Du Toit's kloof pas, nie die een by die lodge nie, en daar het ek my eerste forrel gevang.

Die stok is saam Londen toe en na 'n jaar van niks doen nie, het ek hom ingelyf in Syon Park, sonder sukses. 'n Trippie op Lake Districts (Estwaithe) toe het my laat besef dat my stokkie nie opgewasse is vir die spel nie en ek het vir my lekker Daiwa Profly 7wt aangeskaf. My eerste poging met die nuwe stok was 'n sukses en baie visse is tussen my Chris en Johann om die lewe gebring('n reël by Albury Estates).

Terug in SA het die vlieghengel bietjie gerus. My buddies bly mos vêr, maar toe kom neef Renier tot my redding. Die gogga het hom ook gebyt en daar sak ons toe af na Piet Fischer se plaas op die Bottelarypad om forel te soek. Die vis was daar, maar hulle wou net nie byt nie. Een baars is later met groot vernuf gevang.

'n Maand of wat later en ons 2 is saam met Billy de Jongh die Eersterivier op. Na die uitstappie was riviere my volgende uitdaging. Ek en Renier het nog 'n paar keer by Jonkershoek gaan inloer en 'n paar forelle gevang en weer vrygelaat.

Einde Oktober het buddy Chris ons almal bederf vir sy 30-ste met 'n naweek van hengel by Three Streams Trout farm in Franscchoek. Johann het koning gekraai, met 20+ visse.

Einde November se kant, het 'n goeie geleentheid hom voorgedoen en ek het 'n pragtige stokkie aangeskaf, G. Loomis Trilogy 2wt, met 'n Ryobi magnesium katrol.

Terug by Smalblaar 5: Eerste gooi en dinge lyk maar stil, bygesê dat ek nie regtig geweet het wat om te verwag nie! Ons het so kort voor 07:00 begin hengel. 'n Paar vissies is gemis, uit pure onkunde, maar toe trek Renier die eerste forel in. Teen 11:00 was ons deur die beat en het ons besluit om weer die eerste poel (Murky Pool) aan te durf. Daar het ons beide 'n paar baars gevang en van kant gemaak.

Die 20ste Desember is ons weer SB5 toe en die keer het ek dit laat geld. 06:30 was ons reeds by die eerste poel en binne die eerste paar gooie het ek my eerste forel uitgetrek. 'n Paar gooie later en nog 'n mooier vis maak sy verskyning. Die res van die dag was stil, met Renier wat die enigste ander visse gevang het.

Die 28ste Desember het ek vir Chris SB5 toe geneem. Ek offer hom die eerste gooi, mar hy weier. Wel, ek sê hom toe ek sal hom wys hoe dit werk en wraggies,my eerste gooi van die dag lewer 'n vis op. Chris se 2de of 3de gooi het hy ook 'n byt gehad, maar te laat vasgekap. Ons is redelik vinnig deur die res van die water. Die tyd van die jaar is die watervalk laag en dit word vinnig warm, so die vis lê laag en stel nie veel belang nie.

Die gogga het my behoorlik gebyt en so het ek vir Tjomma ook ingepraat om vir hom 'n stok aan te skaf. Sy eerste les was die 7de Januarie 2007 by Dewdale in Fransschoek.

Ons het so 07:30 daar opgedaag en alles was nog stil, met niemand in sig nie. 'n Kort les in casting and retrieving en ons is water toe. Die eerste uur het niks opgelewer nie, maar genoeg tyd gegee vir Tjomma om sy tegniek te verfyn. Kort duskant 09:00 trek ek my eerste vis uit, 'n Atlantic Salmon...ongelooflik! 'n Paar minute later en ek trek 'n monster 2kg Goue forel uit. Tjomma het intussen 'n byt gehad en die adrenalien het behoorlik begin pomp. 'n Paar minute later trek hy sy eerste forel uit, wel in die rug gehaak, maar 'n vis, is 'n vis. Kort daarna het hy nog een ingetrek en ek self het ook 2 ingetrek.

Die 10de was ons gou terug by Dewdale, maar die elemente het sterk teen ons getel. Hitte en wind werk nie lekker saam nie.

Soos ek sê, die gogga het my gebyt...big time!

Klein Nina

2007-01-17T09:01:00.000+02:00

Nina raak ouliker by die dag en glimlag al te mooi.

Vandag is sy 11 weke oud.

Terug op die lug

2007-01-12T15:15:00.000+02:00

Na 'n heerlike 3 weke vakansie is ek weer terug by die werk. Baie om te rapporteer oor die vakansietyd, maar ek sal dit op 'n later stadium doen.

Tot later

R

Geseënde Feestyd

2006-12-14T15:53:00.000+02:00

Mag hierdie feestyd vir julle elkeen spesiaal wees.

Groete tot 2007!

1 maand oud

2006-12-01T11:44:00.000+02:00

Nina is vandag 1 maand oud. Die tyd vlieg ongelooflik vinnig en poppie word by die dag ouliker.

Familie fotos

2006-11-24T12:08:00.000+02:00

Laasweek Saterdag was ons vir ons eerste fotosessie. Kim Mitchell (http://www.kmphotography.co.za/) het haar goed van haar taak gekwyt en Poppie was mooi soet deur die hele petalje.

Soos 'n properse prinses.

Eerste familie foto

Die twee girls in my lewe

Twee weke oud

2006-11-17T15:50:00.000+02:00

Petit Princess Nina is nou bietjie meer as 2 weke oud en sy's nog so oulik soos altyd.

Hier lê ons twee en dut op 'n Saterdagoggend.

Slapelose nagte en ander geskenkies

2006-11-06T10:45:00.000+02:00

Nina het Saterdag huistoe gekom. Dis die lekkerste gevoel ooit om hulle by die huis te hê. Die senuwees van die eerste nag is egter 'n ander saak. Haar asemhaling is so rustig, selfs stil, dat mens nie anders kan as om haar so effe te irriteer net om seker te maak sy's nog met ons nie.

Die eerste nag tuis was sy baie soet. Elke 3 en 'n bietjie ure het sy ons mooi laat verstaan dat sy nou 'n behoefte het en 'n behoefte bestaan uit een van die volgende:
A. Ek kry warm/koud
B. Ek is honger
C. Ek het 'n geskenkie vir julle ingepak :)

Sondag kon ek my verkyk aan haar. Mens wil haar nie vir 'n oomblik alleen los nie. Daai oë wat nog so soek. Op die stadium konsentreer sy nog op die buitelyne en sy verkyk haar aan my "papegaai"-kuif. Dan kry sy weer daai skalkse klein glimlag, 'n frons en 'n knor!

Sondagaand het sy haar eerste bad geniet - deur die uwe toegedien. Kon nie help om soos 'n dominee te voel nie...ek het opgehou nog voordat ons geleer is hoe om te doop...ek wonder of die Kweek jou leer hoe om die kriewelrige goetertjies vas te hou? As haar lyfie die water raak, is sy rustig. Ek begin al droom hoe ons haar vir haar eerste duik neem ;)

Poppie slaap soet en eet lekker. Dis al vir eers uit die Rendier se kraal.

Petite Princess Nina

2006-11-02T12:29:00.000+02:00

Born 01 November 2006 @ 08:22

Height: 51.1cm

Weight: 3.940kg

D-day 01 Nov 2006

2006-10-31T11:29:00.000+02:00

Môreoggend omstreeks 06:00 moet ek en mev rendier by die hospitaal aanmeld.

Hou duim vas :)

Wat het van die Karnaval geword

2006-10-25T14:04:00.000+02:00

Ek wil graag weet van die jaarlikse Karnaval op Stellenbosch geword het? Wie het besluit om dit tot 'n JOOL te herdoop? Jool bestaan net in die kampusse noord van Du Toitskloof. Is dit vir ons 'n aanduiding van hoe baie "Noordelikes" nou deesdae by die US swot?

My 2 cents worth.

One week and counting

2006-10-24T15:46:00.000+02:00

Oor'n minimum van een week, is ons poppie hier. Donderdag sal ons die finale datum vasstel. Sal julle op hoogte hou.

Petite Update

2006-10-13T13:25:00.000+02:00

Net 'n vinnige boodskappie.

Petite groei nog baie oulik en weeg nou om-en-by 3kg. Dr reken daar is nou minder as 3 weke oor. Potensiële verjaarsdae is: 31/10, 02/11 of 03/11. Laat weet gerus watter datum jy verkies. Die datum wat die meeste stemme werf, sal oorweeg word...

Waar in die wêreld...

2006-09-29T13:58:00.000+02:00

Ek luister Kfm...voel soos 'n beleidenis, maar dis die beste manier om die verkeer te navigeer in die oggend. Die afgelope paar weke is die interessantste speletjie aan die gang; Find the Fugitive. Dit was sekerlik een vna die beste kompetisies ooit, want sien, dit het vreemdelinge bymekaargebring. Verbeel jou 'n wild vreemdeling kom stop langs jou en vra: "Are you the fugitive?" a.k.a "Is you de fewjetif?"

Ek soek nou ook 'n fugitive - Rennie Klem. Weet enigeen wat van ons gunsteling Medusa geword het? Het die nuwe skool haar ingesluk?

Het hom...

2006-09-12T14:05:00.000+02:00

Afgelope Saterdag het ek en Neef Renier die waters by Jonkershoek gaan aandurf. Kort na 08:00 het ons lyne die water begin slaan. Die damme was mooi vol en hier en daar het 'n forrel gespring.

Langsaam het ons van die onderste dam af boontoe beweeg. Soos my geluk dit wou hê het ek 'n paar takes gemis, maar dit was net genoeg motivering om aan te hou. By die derde dam kon ons bietjie sight fish, basies kan jy die vis sien en jy mik dus nie in die donkertes in nie. Dit was die ongelooflikste ervaring om te sien hoe 'n forrel my vliegie jaag, net om sy neus weg te draai op die laaste.

Vrydagaand het ek uit pure antisipasie 'n vlieg aanmekaar geflans. My poging was nie uiters goed nie, want my gereedskap was skort. Met my vliegie (half) geknoop, het ek met 'n geruste hart gaan slaap.

Na die 20-ste "neusie verby" poging, besluit ek dis tyd om my eie handewerk op die proef te stel. My wafferse semi-dry vliegie is aan die lyn geknoop en die dieptes ingestuur. Na die derde cast trek die lyn styf. Ek het hom...nie mooi gehaak nie; hy's weg. Nog 'n paar gooie en ek slaan weer vas. Die keer kom hy nie weg nie. Na 'n kort spartel is my forrel aan't wal. Dis nou nie my grootste of my mooiste forrel ooit nie, maar die een het ek op my eie vlieg gevang. Nodeloos om te sê het die vliegie nie lank gehou nie. Na nog so 'n paar gooie en 'n goeie vaslaan, kom my vliegie ongeveerd die water uit. Sy dae is getel, maar sy patroon sal ek onthou.

Neef Renier het al lekker moedeloos geraak van water slaan, maar na 'n goeie taktiese vlieg verandering, het die man self met twee forrele gepronk.

Kort na 11:00 het ons halt geroep aan die dag se hengel. Neef is Garies toe en ek het gaan kyk of die Bokke nog kan ball speel, en hulle kon!

House of Spice

2006-09-08T08:27:00.000+02:00

Vir al julle Londenaars wil ek die volgende eetplek aanbeveel: The House of Spice, 507 Kingston Road, Raynes Park, SW20 8SF.

Die plek was soos 'n tweede kombuis. Ons bus(163) het elke dag daar verby gery en ons het letterlik net 6 huise in die straat af gewoon. So as die hongerpyne van 'n lang dag se werk jou druk en jy net nie kans sien vir 'n ready meal of kosmaak nie, is dit die plek om in jou straat te hê.

Doen jouself 'n guns en gaan maak daar 'n draai. Pompedoms vir voorgereg is 'n moet. As jy lus is vir 'n soet smaak sensasie, bestel, nr.14 of 16 (die name ontgaan my nou) en vir iets anders as die normale brand sensasie van 'n Madras (wat nie op die menu is nie maar wel bestel kan word) of 'n Vindaloo, kan jy ook settle vir 'n Murgh Kadai. Dit is 'n geurige dis met 'n growwe tekstuur. Wanneer jy die menu foos bestel het, kan jy vir die chef vra om vir jou iets spesiaals te maak en glo my, die ongelooflikste kos kom dan uit die kombuis uit. Na ete bedien hulle lemoenskywe en warm lappies om die blink van jou gesig af te was - of die sweet as jy 'n Vindaloo gehad het.

Moenie die nagereg vergeet nie. Lekker Gulab Jamun vir die soet tand.

Wanneer hulle jou rekening bring, word dit vergesel met 'n Tia Maria en Room shooter en 'n After Eight sjokolade.

'n Ete vir 2, 2 groot Cobras ingesluit, sal jou so GBP30 uit die sak jaag, selfs minder.

Self Service Checkout

2006-09-04T13:52:00.000+02:00

Tydens ons onlangse besoek aan die Moddereiland, het ons op ide nuwigheid afgekom. By sekere winkels kan jy self jou inkopies skandeer, pak, betaal en uitstap. Verbeel jou hulle probeer dit in SA! Ek reken stap 1 en 3 sou gesneuwel het!

NUFC

2006-09-04T13:31:00.000+02:00

Saterdag, 19 Augustus, het ek die voorreg gehad om saam met my Boet die eerste wedstryd van die seisoen op St James' Park te beleef. Jip, beleef, want mens kyk nie sokker nie. Die gees is onbeskryflik...wel Nuweland was Vrydagaand amper so, maar dis net iets uit 'n ander wêreld.

Mev Rendier het die trippie vir my gegee as my verjaarsdag geskenk.

Die logistiek was 'n nagmerrie, want die kaartjies word eers 2 weke voor die wedstryd uitgereik en treinkaartjies is goedkoper as mens dit vooruit koop. Mev Rendier en "Hotklou" Carroll het die treinkaartjies behartig en ek het stip na die skerm gestaar tot die oomblik wat die kaartjies beskikbaar was. Vinnig en pynloos is die kaartjies bespreek en toe is dit die wag...

Die treinrit Newcastle toe neem 3 1/2 uur. Daar is nie veel om te sien nie, maar dit is mooi groen en mens sien landmerke soos York se katedraal en Durham se kasteel en katedraal (geleë op die twee koppies in die dorp). Ons het 07:00 ons tog aangepak uit Wimbledon om betyds op Kings Cross te wees. Die 08:30 trein het ons vinnig in Newcastle aangebring, met 3 ure om te verspeel voor die wedstryd. Na 'n vinnige besoek aan die NUFC winkel en 'n cider in die bekende Shearer's Bar, het die tyd aangebreek. Tipies Engelse weer het dit liggies begin reën.

Die stadion is ongelooflik! Die atmosfeer tasbaar. Ons stap in en neem 'n vinnige kiekie van die gronde en soek voorts ons sitplekke. BB1 & BB2; dis voor (geen AA ry), links in die hoek van die hoofpawiljoen. Ongelooflik, reg teen die veld! 'n Sagte reën sak nog uit oor Newcastle, maar gelukkig beskerm die dak ons...dis nou totdat die wind begin waai. 'n Paar minute in die wedstryd in, sak die reën in emmers neer. Ons is nat, maar dis lekker! Scott Parker skiet 'n doel en kom draf tot reg voor ons om dit te vier. Dit was nou vir jou 'n MasterCard oomblik. Wigan se doel word in die tweede helfte ook voor ons gevier, maar gelukkig skiet Ameobi die wendoel. Na afloop van die wedstryd drentel ons weer terug na die stasie. Dis 'n 2 ure wag vir ons trein, wat met 'n halfuur vertraag is. Net na 23:00 arriveer ons op Kings Cross en saam met 'n groep ondersteuners pak ons die pad SW toe aan. Kort na middernag is ek terug in Hampton Wick. Wat 'n onvergeetlike dag.

The West End

2006-08-22T08:06:00.000+02:00

Londen het great shows. Nie soos hier in die Kaap waar mens vir 'n maand of 3 dieselfde show oor en oor en oor moet kyk nie. nee, daar loop sommer 'n hele klomp goeie shows gelyktydig. So het ons dan ook die geleentheid aangegryp om 'n paar shows te gaan kyk.

Phantom of the Opera

Die moeilik om die hype oor die show te beskryf. Ons het met groot afwagting by Her Majesty's Theatre opgedaag, ons baie goedkoop sitplekke bestyg (ry B in die balkon). Voor ons het 'n familie gesit wat nie lekker kom sien oor die reëling nie, met die gevolg dat hulle vooroor lê en sodoende die res van ons se uitsig belemmer. Noodeloos om te sê het dit die aand bederf. My ervaring was dat die show beter kon wees uit 'n beter sitplek, maar die GBP40 vir 'n beter sitplek is bietjie dik vir 'n daler as mens nei meer in ponde verdien nie.

The Mousetrap

Sekerlik een van die populêrste vertonings in Londen. Die show hardloop al vir 53 jaar en steeds lok dit mense. Ons het 'n middag vertoning bygewoon. Dit was lekker leeg en ons kon toe na beter sitplekke skuif. Mousetrap tel onder my gunstelinge en ek sou dit vir enigeen aanbeveel.

The Producers

Die laaste show wat ons bygewoon het en weereens het ons bo in die balkon gesit. Dit sou ook ons laaste show gewees het voor ons Londen in 2005 verlaat het, maar ongelukkig was die show op 07/07. Terugvoering wat ons voor die tyd gekry het was beide positief en negatief. Vir my was dit 'n entertaining show en ek sou dit bo Phantom plaas vir die 3 wat ons gesien het.

Terug en bly daaroor

2006-08-21T16:57:00.000+02:00

Soos baie dinge in die lewe, is dit nodig om "closure" te kry oor goed. Ek kan nou amptelik sê dat ek "closure" het oor Londen. Die lewe daar was en is great, maar vir waar ek nou staan in my lewe is SA die enigste plek om te wees. Môre, as ek beitjie varser voel, sal ek 'n ordentlike blog plaas met kiekies en die lot.

Tot later...

Up, up and away

2006-08-08T12:59:00.000+02:00

Wou sommer net 'n vinnige update gee op Petite. Sy weeg nou 'n volle 1kg, is 31cm lank en in my skoonma se woorde "is sy die mooiste poppie". Nog net 13 weke tot die ontmoeting :)

Oor minder as 8 ure vertrek ons om die Moddereiland te besoek vir 2 weke. Vandag(08/08) is ook Tjomma se verjaarsdag - Johan, sorry ek mis die spit, maar volgende jaar is ek beslis daar!

Groetnis uit die kraal.

Waar die oseane ontmoet, n.a.v. Pienk Zuit

2006-08-04T08:13:00.000+02:00

Die Pienk Zuit het onlangs 'n blog, Twee Oseane, geplaas oor waar die oseane ontmoet en hier is gou 'n foto om te bevestig dat L'Aghulas se claim to fame stop by die Suidelikste punt van Afrika.

14 days and counting

2006-07-26T09:52:00.000+02:00

When I think of London, I conjure feelings of happiness. Many people go to London with dreams of wealth and never-ending opportunity, only to have their dreams shattered by the reality of living in a strange place; working with strange people and doing strange jobs.

When I arrived in London, just over 4 years ago, it was a place filled with opportunity. Within the first couple of weeks, I awoke to the fact that I missed the IT boom and jobs were not as freely available as it seemed. 4 weeks passed in which my days consisted of: Get up to have breakfast with wife; Go to the Internet Café and spend a couple of hours looking for jobs, sending CV’s and arranging interviews; Go to the gym to blow off some steam; Go shop at the local Market (Fulham’s North End Road) to prepare supper; Go back to the Internet Café to see if I had any responses to my CV’s; Go home and prepare supper. Another day another couple of quid spent with no income. I reached dire straits and finally got an interview at Tate Britain for a Corporate Fundraising Administrator position. The pay was not bad and the people were really accommodating. Not withstanding the fact that my art knowledge was limited to having heard of Picasso and a few others, I got the job. What does a Corporate Fundraising Administrator do?

My days consisted of updating the CRM (Customer Relations Management) system; scouring the newspapers for potential sponsors; producing presentations for future events requiring sponsorship. It was great fun and I worked with great people. I even got to see a few exhibitions (Matisse and Picasso; Lucian Freud and others) and work with some of the wealthiest people in London.

Next job would be at IMS Health – Database administrator for the Sales and Services Department. Though the job was not too challenging, I got the opportunity to explore and develop new skills. Again I met some wonderful people and made some great friends. From Database administrator I moved to Systems Administrator for the Customer Services Call Logging system (QMS). This was a great challenge and I got the opportunity to learn quite a bit, especially in the roll out of new products. My team grew, from Linda (the manager) and me, to Derek (TSP – Timesheet) and Shazia (GoldMine, QMS). From Systems Administrator I moved to Business Analyst for the Sales Department. This was a very dynamic role and it put all my skills to good use. I got the opportunity to work at all levels in the Sales cycle. It was great and probably the best job I had in London. I worked within a great team, each with their own area of expertise and learnt how to be interdependent.

We left London on the 26th of August 2005.

Now, almost a year has passed and life moved on at a hectic pace. Life in South Africa has been good and if I had to choose between going back to London and staying here, I would stay.

We left London on a high. Good jobs, good friends, good times. Now we’re going back on holiday; too say our final farewell to a time in our lives that we will never forget.

Petite kom Londen toe

2006-07-19T15:45:00.000+02:00

Familie Rendier kom die Moddereiland besoek. Jip, ons het verneem dat dit nou lekker warm is en ons Afrika-velle sal die weer kan trotseer.

Ek sien al lankal uit daarna om iemand te maak opstaan as Mev Rendier die tube bestyg. Wees gewaarsku, as jy jouself op 'n sitplek vind wat vir arkies en dies meer bedoel is, mag ek jou dalk net vriendelik versoek om plek te maak. Mundy, Netta lyk swanger genoeg om selfs ons toets te kom slaag :)

Familie Rendier sal op die 11de Aug Lizzie se Klip betree en vir 'n paar dae weiding soek. Besoeke aan Mothercare en dies meer is aan die orde van die dag, maar 'n paar aande in Bootsies sal beslis gebeur.

Tot later

Petite Mouton - 23 weke

2006-07-14T07:55:00.000+02:00

Tegnologie is wonderlik. Woensdag het ons gou weer 'n draai gaan maak by die sonograaf. Alles is in orde en Petit groei goed, so goed dat sy al amper 'n week groter as haar ouderdom is. Dit was moeilik om fotos te kry, want madame is effe sku en wou net nie haar handjies van haar gesig af verwyder nie. Die donker area teen haar voorkop is die ellendige hand.

Groetnis uit die Rendier se kraal.

Londen 07/07 - 'n Jaar later

2006-07-07T08:21:00.000+02:00

Dis een jaar sedert Londen tot stilstand geruk is. Die dag sal ek nog goed onthou. My lot het ek met 10 minute vrygespring. Ons het, soos dit enige goeie Suid-Afrikaner betaam, vroeg opgedaag vir werk. Ons het amper nie, want kyk, ons het toe mos alreeds kennis gegee en was binnekort oppad terug na die Moederland. Pligsgetrou het ons vroeg opgedaag en so 'n katastrofe op Edgeware Road vrygespring.

Teen 14:00 het ons groot baas laat weet dat ons huistoe kan gaan en ons het die lang tog af Waterloo toe te voet afgelê. Die ongemaklike stilte, gebreek deur die loei van sirenes elke dan en wan, sal my altyd bybly.

'n Paar weke later maak ek en Mev Rendier ons debuut op internasionale TV - SKY News voer onderhoude met beide van ons en vir 'n paar uur word dit herhaardelik uitgesaai.

Twee maande later sit ons terug in die Paradys, waar geweld en misdaad alledaags is, maar geweld op so 'n groot skaal is ongekend.

Kiekie is van 'n tekening deur Steve Bell wat in The Guardian gepubliseer was.

Oesterfees

2006-07-06T08:38:00.000+02:00

Die afgelope naweek het die Oesterfees in Knysna afgeskop. Dit was my eerste ondervinding van die fees en eintlik het ek dit nie beleef nie. Ek is nie eintlik 'n mens wat hou van fanfare nie en die idee van georganiseerde chaos is nie vir my nie.

Donderdag het ons die pad Knysna toe aangepak met 'n paar pit stops langs die pad, ondermeer by Peregrine, net buite Grabouw, om 'n paar Mosbolle, appels en dies meer aan te skaf. Die weer was mooi en die pad was stil; 'n perfekte kombinasie. Die vakansie reuk het al van Riversdal in die lug gehang - die wat nie weet hoe dit ruik nie, ry gerus die stuk pad. Die fynbos maak jou los van die stad se rumoer.

Na 'n vinnige stop in George het ons in Knysna gearriveer. Die bagasie is afgelaai en ons is in dorp toe om vooraad aan te skaf. Die dorp was 'n miernes van aktiwiteit en na die inkopies is ons terug om die skippie vir 'n spin te vat. Die weer was ongelooflik; koel, maar lekker. Die aand is afgesluit met 'n Panarotti's Pizza special en 'n draught( as julle ooit daar eet, herinner tog vir Precilla of Precious dat 'n draught 'n bier is wat uit 'n kraan kom en hulle het dit wel!)

Vrydagoggend begroet ons met 'n grys kombers. Die straf van Knysna is op ons. Mooi weer is nie ons voorland nie. Na 'n heerlike mosbolletjie ontbyt, is ons die dorp in om te shop - Mev Rendier soek hard na iets, maar vind niks. Teen 11:00 lig die gryskombers en begroet die warmste winter-son ons. Ons jaag terug huistoe, want so 'n geleentheid moet aangegryp word. Die skippie word gelaai met al wat 'n lekker-ding is en ons vaar die hawe uit. By die Koppe is die water bietjie stamperig, so ons kies koers na die treinbrug. Neffens die brug gooi ons anker en maak reg vir 'n lekker middagete in die gloei van die son.

Ek en mev Rendier

Laatmiddag arriveer Slabber uit PE. Ons skiet gou vir 'n spin op die skip net soos die son ons groet. Die res van ons geselskap is nog duskant Albertinia, so ons besluit om gou iets te gaan eet by Sirocco's - dis nou nadat ek dit vir MTN Directory enquiries moes spel en nou nog wag vir die SMS. Die atmosfeer is great. Argentinië speel teen Duitsland en daar is 'n goeie gees. Na 'n paar oesters, 'n kabejou'tjie met wasabi-mash(ek maak nou my eie ook) en 'n heerlike chocolate brownie, kies ons koers terug Quays toe. Die res van ons geselskap arriveer en na 'n groet en gekuier kies almal koers bed toe.

Saterdagoggend is Henk vroeg uit die vere. Die man ry immers die 42km bergfiets roete en met 'n baba in die kamer het hy nie veel slaap ingekry nie. Die res van ons verkeer gesellig, speel met Kara, gesels oor babas en swangerskap en verwyl sommer net tyd in die oggend son. Met Henk se terugkeer pak ons die skippie en skiet die water in vir 'n heerlike middagete. By Featherbeds gooi ons anker. Die lewe is 'n absolute fees. Al wat haastig is in die geweste is die gety. Magies vol, ogies toe. Kara is vas aan die slaap teen die tyd dat on weer in die Quays vasmeer.

Wilmien, Kara en Carike

Saterdagaand is afgesluit met 'n heerlike worsbraai - dankie Henk - en 'n paar bliklywe by die brug.

Slabber, Henk en Rendier

Sondagoggend vaar elkeen sy eie roete in. Die pad Kaap toe is rustig en sonder enige voorvalle.

Die naweek was hopelik die begin van vele. Die pad tussen die Kaap en PE is immers nie so ver nie.

Petite Mouton update

2006-07-06T08:31:00.000+02:00

'n Vinnige update om te sê dat poppie gesond is en sterk groei. Sy is nou 'n allemintige 25cm lank en weeg 'n volle 400g. Teen die tempo van groei behoort sy so 3.5kg te weeg teen geboorte. Ongelukkig het die fototjies nie te goed uitgekom nie en die wat wel goed was is onbetaamlik en ek sal my meisiekind nie so aan die wêreld blootlê nie.

Oor 2 weke neem ons weer kiekies, dan wys ek julle weer hoe sy lyk.

Stille waters...

2006-06-26T09:58:00.000+02:00

Dis Saterdagoggend. Die lug is blou met 'n byt, net soos daar op die eiland. Vanmiddag 15:00 draf die Bokke op Nuweland uit om die Franse aan te pak. Die wroeging is sterk; rugby - met die kans op teleurstelling, of hengel - odds is dieselfde.

Skuins na 12:00 pak ons af langs die hangbrug in die mooiste Stellenbosch. Die dorp is still. Die water kabbel opgewonde oor die klippe. Dis skoon; ons gaan in.

Ons bestaan uit Rendier, Renier "die enigste" Karg en Billie "the Kid" de Jongh. Billie is 'n hengelaar van formaat. Dis nie aldag dat jy 'n man ontmoet wat kan hengel en mooi fotos neem nie. "The Kid" knoop al sy eie vlieë en het al 'n kompetisie of twee gewen. Hy heet daar uit die Noorde; Phalaborwa trajek.

Die eerste treë in die Eersterivier is koud - koud en versigtig, want die klippe is glad! Al soekend sukkel ons die rivier op. By elke poel en stroomversnelling mik ons 'n paar vlieë die stroom op. Die strike indicator sak so dan en wan weg, maar meestal as gevolg van die stroomversnellings.

Die koue voel ek nie meer nie, net die afwagting van die forrel wat onder 'n tak of agter 'n klip lê en wag vir 'n happie.

Na 3 ure van waterslaan en 'n menigte bome, kom ons by die laaste poel. Laaste poel, want my voete is dood en ons het 'n 15:00 afspraak by Jonkershoek. "The Kid" skiet na 'n stroomversnelling. Die vliegie dryf af teen die klippe en deur 'n gladde poel, onder 'n tak deur. Die oranje indicator verdwyn skielik. Hy slaan vas, maar daar's niks. Weer skiet hy stroom-op, nog twee, of drie keer. Die nymph dryf weereens oor die versnelling, deur die poel onder die takke deur. Die indicator sak weg; hy strike en 'n woeste gespartel vind plaas. Hy hengel met ligte gerei en al is die vis klein, speel hy lekker. Die water raak stil en die klein reënboog forrel lê in sy hand. Vinnig word die hoek losgemaak en die forrel teruggeplaas in die water.

3 ure se swoeg vir 1 minuut van plesier - priceless.

Billie, dankie vir al die raad en knope. Renier, volgende keer vang ons hulle ook!

Die nuwe kraal

2006-06-19T15:30:00.000+02:00

Eersdaags is dit ons nuwe kraal. Na baie gestoei om ons tentpenne uit te pluk, is die wiele aan die rol. Kom loer gerus in...

Gierigheid en leuenaars

2006-06-13T11:20:00.000+02:00

One down and one to go. Ons huis is gisteraand verkoop, maar nie sonder 'n goeie dosis drama, soos wat dit die Rendier-clan betaam, nie.

Dis Sondagaand 21:00. Agent A kom na ons toe met 'n aanbod. Ons het tot Maandag 16:00 om dit te aanvaar. Ek en Mev Rendier slaap oor die saak en die volgende oggend maak ons 'n plan. Ons wil Rn in ons sakke steek, so indien Agent A bereid is om haar dienste, wat in totaal 2 dae gestrek het, teen 'n billike komissie te doen, teken ons net daar en dan, of sy moet die Kopers kry om hulle aanbod te verhoog sodat ons Rn in ons sakke kan sit. Agent A weier om vir "so min" te werk en forseer die Kopers om hulle aanbod te verhoog.

Intussen skakel Agent B my. Haar kliënt wil 'n aanbod insit. Hoe kan ek haar dit weier? Teen 15:30 is die aanbod op die tafel en dit besorg ons Rn + x in die sak. Teen 17:00 skakel ek Agent A om haar mee te deel dat 'n hoër aanbod op die tafel is en ons het tot 20:00 om dit te aanvaar. Groot boehaai! Sy's in trane, maar as mens geldgierig is moet jy suffer! Nie net het sy ons te na gekom nie, maar ook die kopers, so sy het net haarself te blameer.

Vanoggend is dit my voorreg om die ander agente te skakel en mee te deel dat die huis verkoop is. Agent C, wie nog altyd effe nors en ongeskik was, wil dadelik weet wie dit gekoop het. Die Kopers was nie wie sy verwag het dit sou wees nie. Sy beweer dat dit haar kliënt is en nou wil sy komissie opeis! Absurd! Die vrou het voor my siel nog niks gedoen om die huis te probeer verkoop nie. In teendeel, sy het die Koper se man, wie ons nou nog nie ontmoet het nie, op 'n dag die huis gewys toe die huis oorkant die pad nie beskikbaar was nie..."net om hom te wys hoe lyk die afwerkings, want al die huise lyk mos dieselfde" - TWAK!

So hier sit ons nou in 'n twis gewikkel tussen die gieriges en die leunaars.

Sol justitiae illustra nos...mag julle blase brand vir julle dade!

Span die osse, ons trek

2006-06-02T12:06:00.000+02:00

Na 9 maande in die Paradys, het Familie-Rendier besluit dis tyd om groener en minder winderige weivelde, op te soek. Eintlik is ons heel gelukkig in ons huidige kraal, maar sien, as Mev Rendier die heining wil verf, is die Rendier nie te opgewonde daaroor nie. Ons vrugbare stukkie grond was nog net goed vir ons en het ons goed beskerm teen die elemente. Die tyd het egter aangebreek dat ons nes skrop vir die klein ding wat oppad is. Ja, die boeke het my gewaarsku dat my vrou skielik baie veranderinge sal wil maak, maar so groot het ek nie verwag nie!

Dis Sondag, ons is verveeld en ons besluit om huise te gaan kyk in die nabuurige kraal van Welgedacht. Net een huis pas binne on begroting, maar dis sekerlik die onpraktieste kraal wat ek nog aanskou het...of so het ek gedink, totdat ek Dinsdagaand nog 'n erger kraal aanskou het! Oppad terug van die teleurstellende kraal, sien ons die perfekte kraal. Perfek in die sin dat dit nie kolosaal is nie, maar ook nie kleiner as wat ons nou het nie; nie onprakties en in verdiepings nie, maar alles op een vlak; naby genoeg, maar tog vêr genoeg. met 'n groot gesukkel oorreed ons die agent om ons Woensdagoggend 08:30 daar te ontmoet. Ons is hard op die arme mense! Die huis is ongelooflik, net wat ons beide wou hê. 'n Perfekte samesmelting van warmte, baie sonlig, oop ruimtes en GEEN WIND!

Met die hulp van my swaer, wat immers 'n paar weke terug deur dieselfde proses was, het ons die agente bymekaar gekry, kontrak geteken en teen 16:30 is ons die trotse eienaars van 'n nuwe kraal.

So, indien iemand daar buite 'n kraal in die Paradys soek wat nog skaars ingelyf is, kontak my gerus.

Groete uit die kraal

Petit Princess

2006-05-24T15:13:00.000+02:00

Hoe wonderlik is moderne tegnologie dan nie? Ek en Mev Rendier het gisteroggend weer bietjie saam met ons prinsessie gekuier...sommer net gaan inloer om te kyk dat alles nog reg verloop.

Prinsessie is nou 15cm van kop tot tone en groei teen 'n bestendige tempo, alhoewel mens dit nie sou sê as jy na Mev Rendier kyk nie; sy's nog so mooi soos altyd. Op die kiekie kan mens sien dat Petit se brein ook sterk aan die ontwikkel is. Dis 'n senutergende affêre om so na haar te kyk. 'n Mens raak al hoe meer bewus van wat alles kan fout gaan gedurende 'n swangerskap. Ons staan tans op 16 weke, 40% van die pad.

Groete vir eers uit die kraal

Is it a girl?

2006-05-10T11:53:00.000+02:00

Petit Mouton groei nog sterk en haar mamma dra die gevolge. Jip, die kans is groot dat Petit 'n "haar" is, want volgens die sonograaf "is Petit bietjie plat in daai area". Wel Petit is ook maar net 13 weke oud, so kom ons gee hom/haar nog 'n week of wat en dan kyk ons weer.

Verder is Petit 'n aktiewe klein wesentjie. Op die sonar het hy/sy tog te lekker baljaar. Hier is 'n fototjis van hom/haar in aksie.

Dis al vir eers vanuit die Rendier se kraal.

Stilte in die Paradys

2006-04-25T14:15:00.000+02:00

Hoekom is dit, dat elke stukkie Paradys deur een of ander mal moer wat Paradys toe wil gaan, opgeblaas word?

Dahab...'n stukkie Hemel, veral onder die water. Die mense daar is eenvoudig, selfs arm. Elkeen probeer 'n bestaan voer deur dieselfde goed te verkoop. ek en Mev Rendier het gespot met die Strip en dit die "Guantlet" genoem, want jy kan nie een treë gee sonder dat jy of gegroet, of genooi word vir aandete, of genooi word om na hulle items te kom kyk nie. Dit was vreemd, selfs irriterend, maar tog was die mense altyd vriendelik en het hulle in gebroke Engels, Duits, Frans, jou laat welkom voel in hierdie stukkie Paradys. Hulle plek, wat oorstroom word met toeriste. Eenvoudige toeriste wat 'n goedkoop vakansie-plek kies. Iewers uit die gehar-war van die stad en sy mense. Hulle het vroeg reeds besef watter bydrae toeriste tot hulle bestaan maak.

Vanoggend lees ek die dat daar 3 bom aanvalle in Dahab was en my hart word koud. Daai dogtertjie wat my die "Greedy man" gedoop het kon daar geloop het, sy is dalk een van die talle wat dood of beseer is. Of die vriendelike man wat ons uitstappie Kairo toe gereël het. Nie eens te praat van ons duik gidse nie!

Wie kan in vandag se tyd nog glo dat jy beloon gaan word vir sulke dade? Is jy stupid genoeg om te glo dat jy 70 maagde in die hemel gaan kry? Dit maak my moedeloos.

Terloops, vandag is Yom Hashoah: Holocaust Remembrance Day

Petit Mouton

2006-04-18T12:59:00.000+02:00

Ons klein skapie

Na 'n dolle gejaag, grotendeels my skuld, het ons Donderdag (13 April 2006), ons kleinding vir die eerste keer ontmoet. Ek dink nie woorde kan die gevoel omskryf nie; antisipasie, trots, "awe"!

Ek sê dankie vir tegnologie, want nou hoef ons nie 9 maande te wag om ons kleinding te sien nie. Dis ongelooflik! So 'n klein wesentjie, 3.3cm lank, verskyn op die skerm en dan is hy/sy nog omgekrap ook as jy te hard druk! Dis absoluut fantasties om te sien en toe waai die kleinding boonop vir ons.

Mag elkeen die wonder van 'n nuwe lewe ervaar. Dis absoluut fantasties en 'n ongelooflike voorreg.

Die stilte

2006-04-06T08:59:00.000+02:00

Vriende, die eerste Kaapse donderstorm het ons getref. Blykbaar was dit laasjaar om en by dieselfde tyd ook hier. Dis die vreemdste gevoel, as die son nog oor Blouberg loer en die donker wolke oor Tygerberg vergader.

My pad huistoe het 'n draai in Milnerton ingesluit, waar die druppels een vir een hulle pad aarde toe gekies het. As jy vinnig genoeg was, kon jy hulle sy-stap, so groot was hulle. Op die pad terug Tygerberg se kant toe, het dit donker geraak; donker en warm. Daar was iets vreemds in die lug. Op teen Jip De Jager, het dit mistig geword, maar nie blou-grys mis nie, oranje. Dit voel soos iets uit 'n sci-fi movie. Die onheilspellende oranje mis en die gekraak van die weerlig oor die radio. Ek kon egter nie die weerligstrale sien nie, net 'n kraak en dan 'n donderslag. Die weerlig val meer gereeld en harder tot op die aarde. Die reën sak neer in 'n stormvloed en toe, die stilte.

Nuwe lewe

2006-03-14T17:12:00.000+02:00

Liewe vriende, die rendier se kraal vergroot!

Jip, baba rendier is oppad. Die pad is nog ver, maar die eerste treë is gegee. Hoe sê daai oulike spreekwoord nou weer: "Every journey begins with a small step". Ons "small step" is gegee en teen begin November sal die journey in volle gang wees.

Laat dit juig.

Dis donker in Afrika

2006-02-28T16:19:00.000+02:00

Dis donker in Afrika. Ja vriende, dis donker.

Eintlik is dit 'n wonderwerk dat ek hierdie boodskappie kan bring, want krag is nie vollop in die Kaap nie. Eintlik leen ons krag van Mpumalange af, want Koeberg het "Totsiens" gesê, so "Koebaai Koeberg, Hello Kerslig".

Een van die goeie gewoontes wat ek uit die Moddereiland/Lizzie se klip geleer het, is gas stowe. Mense, dis great om op gas te kook. Veral as almal om jou op 'n ou Cadac moet water kook en gelukkig moet wees met hulle pakkie 2-minutes noodles - wat natuurlik nader aan 10 minute neem om te maak. Dis natuurlik as hulle 'n Cadac besit, want mens kry dit nie meer in die winkels nie. Almal is uitverkoop.

Die krag situasie/krisis loop nou al sedert Kersfees 2005. Ja, dit vat so lank om 'n spaar part vir reaktor 1 te vind. EDF in Frankryk het een, maar hulle wil dit nie verkoop nie - dis al een wat hulle het. So hoe nou gemaak? In goeie SA tradisie, blameer almal mekaar. Veral nou voor die verkiesing (1 maart 2006) is dit 'n lekker modderkoek om rond te slinger. Om alles te kroon, moet reaktor 2 oor 'n maand of wat herlaai word, wat beteken dit gaan vir ten minste 'n maand buite aksie wees.

So liewe vriende, in die woorde van die befaamde Ralph Rabie(aangepas deur die uwe om dit eietyds en relevant te maak) - "Gee, gee, gee. Gee jou kerse vir Kaapstad."

Om voor te vlieg

2006-02-21T12:26:00.000+02:00

Mense, wat 'n voorreg is dit nie. Mens besef nie hoe lekker vlieg is, tot jy voor inklim nie.

So is ek en my swaer (JPT) Stuttgart toe op besigheid. Oudergewoonte daag ons 'n skaflike 3 ure voor die tyd by die lughawe op. 'n Vinnige groet in die "Drop & Go" en ons wals die lughawe binne. Geen rye nie, in fact daar was skaars 'n siel op die lughawe, wat seker normaal is as jy 14:30 op 'n Sondag daar aankom.

Eerste treat: GEEN RYE. Ons stap dood luiters na die check-in desk en ons bagasie word vinnig deurgevlieg Stuttgart toe.
Tweede treat: BUSINESS LOUNGE. Dis nou wel nie die grootste of grand-ste plek wat ek al besoek het nie, maar daar is alles wat 'n mens nodig het; internet, TV, koerante (ek lees geskok dat Jurie nie Gay is nie!), toebroodjies en drankies.
Derde treat: LEGROOM. Hemels. Na so 'n lekker sitplek, kan ek nie myself weer agter sien sit nie. Boonop kry jy silwer eetgery, glase en die hele toetie. Gee my maar nog 11 ure in die lug!

Na die vlug verneem ek dat ons Duitse lugredery nie van die bestes is nie, in fact hulle skiet lelik te kort aan selfs hul Suid-Afrikaanse eweknie. Nietemin was dit 'n ondervinding soos min.

Mag elkeen bevoorreg genoeg wees om ten minste een keer voor te vlieg.

Wat ek mis van die Modder-eiland

2006-01-24T16:47:00.000+02:00

Wanneer mens terugkeer na die beloofde land, is daar seker nie baie dinge waarna mens kan verlang nie. Tog is daar oomblikke wat verewig word en waarna 'n mens smag, soos: 'n pint in Bootsies, kerrie by House of Spice, laat aand op die tube terug huistoe, visvang saam met pêlle.

Slabber, Briers: Ek mis daai koue, vroeë oggende. Syon Park, Powder Mills...eendag hou ons klomp reunie daar.

Kosfiemies

2006-01-19T11:39:00.000+02:00

Ek eet alles...wel, bykans alles. Ek het my gunsteling disse, maar ek staan nie terug om iets nuuts te probeer nie.
Nou lees ek gisteraand 'n artikel op bl.5 van Die Burger, oor 'n Brit wat dood is weens kosfiemies. Die man het nie van groente en vrugte gehou nie en sodoende ernstige gesondheidsprobleme ontwikkel...of so het hulle dit laat klink. As mens verder lees, lees jy dat die man omtrent net McFries geeet het. Nou daar het hy mos sy groente ingekry, of hoe?

Hier's 'n uitdaging vir julle: Volgende keer as jy in 'n restaurant kos bestel, bestel iets wat jy nog nooit voorheen gehad het nie...Enchilladas by die Spur, 'n Steak wat jy nog nie voorheen gehad het by Cattle Baron nie, Eel by CTFM, Vindaloo by House of Spice. Gaan mal.

Probeer dit, "You only live once!"

Oppie Net

2006-01-18T08:16:00.000+02:00

Die Rendier is terug in sy geliefde land. Son, see, sand en WIND!!!

So onthou ek die plek nie, maar hou gerus die skerm dop vir allerhande nuus en dinge wat die Rendier aan die gang hou.

Tot later,

Die Rendier

NS: Dis 'n kiekie van ek en Mev Rendier by Tietiesbaai